|
||||||||
|
De roots van singer-songwriter Eric Schmitt liggen in Baton Rouge, de meer dan 230.000 inwoners tellende hoofdstad van de Zuid-Amerikaanse staat Louisiana die aan de prachtige Mississippi-rivier ligt. Dat is een schitterende locatie om inspiratie op te doen voor het schrijven van mooie folkliedjes die hij opnam voor zijn eerste soloalbum “Pina Coladas And A Polynesian Girl” uit 2014, gevolgd door de plaat “Unraveling” uit 2017 en daarna ook voor het twaalf tracks tellende derde album “Bees In The Eaves” die in mei 2021 op de markt is verschenen. Hoog tijd dus voor alweer een nieuw vierde album van Eric Schmitt en die hebben we hier rondjes draaien in de cd-speler, enkele weken vooraleer u deze plaat vanaf de releasedatum 11 april kunt gaan aanschaffen. Titel van het werkstuk is “Wait For The Night” en de op gitaren, piano, keyboards en lap steel spelende muzikant schreef elf nieuwe nummers voor dit album dat hij samen met de op alle tracks meespelende multi-instrumentalist Clay Parker (bas, orgel en gitaren) heeft geproducet. Andere instrumentalisten in de opnamestudio waren bassiste Denise Brumfield, drummer Chad Townsend, contrabassist en cellospeler Dave Hinson, mandolinespeler Paul Buller, violist Clyde Thompson en James McCann op pedal steelgitaar op drie nummers. De backing vocals bij vijf songs werden net als bij zijn vorige platen ook hier ingezongen door Jodi James. De elf liedjes op “Wait For The Night” vormen een leuke afwisselende mix tussen folk, blues en country waardoor deze plaat voor elk wat wils te bieden heeft. Op de video hieronder laten we u kennismaken met het nummer “Louisiana”, een soort van anthem waarin Eric Schmitt zijn onvoorwaardelijke liefde voor zijn thuisstaat bezingt. Het reeds op single uitgebrachte nummer “Little Bird” kunt u dan weer beluisteren via de hier toegevoegde ‘Soundcloud’-link. Afgetrapt wordt er echter met het sterk aan Neil Young herinnerende bluesnummer “BR Blues” (= ‘Baton Rouge Blues’) waarna “Little Bird” en “Louisiana” volgen. Er is zeker geen sprake van overinstrumentatie bij de sobere en subtiel gepresenteerde songs op deze plaat. Een andere artiest waaraan we moeten denken bij het horen van enkele liedjes op dit album is Randy Newman, een muzikant die zijn verhalende songteksten ook vaak eerder vertelt dan zingt. Als grote liefhebbers van ballads moeten we u hier vanzelfsprekend ook wijzen op de in duet met Jodi James gezongen countryballad “One Of These Days”, de melancholische tracks “My Red Door” en “Midnight Song”, het alweer aan Neil Young herinnerende akoestische nummer “Floating” en de emotionele albumafsluitende titeltrack “Wait For The Night”. Toch is ons favoriete nummer op deze plaat het op een chachacha-ritme gebrachte grappige liedje “Fool’s Parade”. In het dagelijkse leven is Eric Schmitt nog steeds actief als professor Engels aan de ‘Louisiana State University’. Voor hij aan zijn solocarrière begon maakte hij gedurende een tiental jaren samen met zijn collega-professor Randolph Thomas ook deel uit van de formatie ‘Flatbed Honeymoon’ waarmee de albums “Flatbed Honeymoon” in 2008 en “The Traveler” in 2011 werden uitgebracht. Het loont zeker de moeite om eens naar al het eerdere werk van deze muzikant te gaan luisteren, maar daarvoor kunnen we zijn meest recente release “Wait For The Night” absoluut aanbevelen. (valsam)
|